رازهای رازانی
 
قالب وبلاگ

 

 

 

خوش به حال آنهایی که سر پا

 

می میرند. به این که یک لیوان آب

 

 به دستشان بدهند، نمی رسند.گرفتار

 

درد و بیماری مزمن شدن، خیلی سخت

 

 و طاقت فرساست،آرزو می کنی کاش

 

بمیری و این قدر درد نکشی و اطرافیان

 

مادی ومعنوی در زحمت نیفتند.

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/٢٩ ] [ ٦:٥٢ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

از کودکی هر آنچه در دنیای

 

واقعی نمی یافت در رویا

 

جستجو می کرد. درآخرین

 

رویایش چیزهایی بود که

 

دست کمتر بشری به آن

 

رسیده،  وکمتر کسی در

 

آرزوی آن است. حقیقتی

 

به دور از مقام و پول و شهوت

 

و ریاست.

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/٢٦ ] [ ٧:٤٤ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

 

آرام نشست و به هیچ چیزفکر

 

 نکرد. روحی و جسمی خسته

 

 بود. درد  گردن و  شانه اش

 

 بهتر شده بود، از وقتی که

 

 تصمیم گرفته بود کار با

 

تلگرام را به صفرتا ده دقیقه

 

در شبانه روز، برساند و

 

 فرصتی برای استراحت برای

 

خود بگذارد.

 

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/٢٢ ] [ ٩:٠۸ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

 

 

حرف های گفتنی را لابه لای

 

حرف هایش گفت، اوهم فکرکرد

 

 طبق معمول مزخرف می گوید.

 

بد نیست بدانید، خیلی ها تصور

 

می کنندعقل و حواس کوکی ندارد.

 

اما نمی دانند بیشتر حرف هایش را

 

جدی می گوید و در پس سادگی و

 

دیوانگی اش، رندی عمیقی نهفته است.

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/۱۸ ] [ ٥:٢٢ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

اندک وبلاگ نویس هایی هستند با

 

وجود سن کمشان، خیلی می فهمند

 

همین طوری چیزی نمی نویسند که

 

چیزی نوشته باشند.  حرف هایشان

 

پر از محتواست، با صداقت و احساس .

 

 به هر وبلاگی سر می زنند، نظر مرتبط

 

می گذارند و نظر های خصوصی را

 

عمومی نمی کنند . با همان کم سن و

 

سالی شان به وبلاگ نویسانی که اندازه ی

 

 عمرآنها نوشته اند، درس یاد می دهند.

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/۱۳ ] [ ٩:٤٧ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

 

 

وقتی احساس کرد دچار یک دگردیسی

 

عمیق شده و نیاز به تغییر سبک نگارش

 

و مفهوم نوشته هایش را دارد، تصمیم

 

گرفت در آخرین پست وبلاگی که سال ها

 

با آن زندگی کرده، بنویسد : این وبلاگ دیگر

 

به روز نخواهد شد. رفت تا در وبلاگی دیگر

 

آغازی دوباره را جشن گرفت.

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/۸ ] [ ٧:٠٥ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

هر چه  پیش می رود، بیشتر

 

 احساس تنهایی می کند. بیشتر

 

 کسانی را که می شناخت، حالا

 

رفته اند. با تازه به دنیا آمده ها،

 

حس نا آ شنایی دارد.  دنیای آنها

 

متفاوت است.، نمی تواند درکشان

 

کند، دیگرآماده ی رفتن شده است.

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/٤ ] [ ٦:۱٠ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]

 

 

 

زمان گذشت

 

زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت

 

ساعت چهار بار نواخت

 

امروز، روز اول دی ماه است

 

من به مادرم گفتم:

 

برای روزنامه تسلیتی بفرستد

 

من راز فصل ها را می دانم

 

وحرف لحظه ها را می فهمم

 

در کوچه باد می آید

 

آن روز که دست های تو نیز

 

ویران شد

 

در کوچه باد می آمد

 

 

[ ۱۳٩٥/۱٠/۱ ] [ ٥:٢٥ ‎ب.ظ ] [ وحید 53 ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ
موضوعات وب
امکانات وب